Het blijft een vreemde gebeurtenis; een vreemd persoon staat plots aan je deur met de vraag of je met de ganse familie wilt komen eten. Het idee van ‘Aan tafel met je buur(t)’ is om verschillende huisgezinnen uit dezelfde straat samen rond de tafel te brengen. Niet meer, niet minder. Deze keer stond er Golabki op het menu en kregen de bewoners van de Romeplaats de kans om op mijn uitnodiging in te gaan.

De tafel werd gedekt in de BOL, het Buurtontmoetingslokaal in Zwartberg. Chefkok van dienst, Gianmario, had voor de gelegenheid het gerecht in een andere vorm gegoten: in plaats van opgerolde koolbladeren, kregen we een heerlijke ‘Poolse lasagna’ voorgeschoteld met laagjes rijst, gehakt en kool.

Maar wat deze avond echt bijzonder maakte, waren de gasten aan tafel. Een Koerdisch gezin, nu al 10 jaar in België en een koppel geboren en getogen Genkenaren praatten over de dingen die hen verbond: de zorg voor de kinderen, het werk en het leven in Zwartberg en ver daarbuiten. En er was veel om over te praten! De conclusie? We lijken heel wat meer op elkaar, dan dat we van elkaar verschillen! Het werd een gezellige avond en er werd nog lang nagetafeld.

Ook als ik naar mezelf kijk valt het me op dat het vandaag niet meer zo gemakkelijk is om nieuwe contacten te leggen met onze buren. We zijn ’s morgens vroeg de deur uit, komen laat thuis en moeten dan nog zorgen voor de kinderen, de was en de plas. Even gezellig bij de buren langs gaan, zit er dan niet meer in. Toch zijn we meer op ons gemak als we weten wie naast ons woont. Zo een etentje met de buren is daarom een leuke gelegenheid om die eerste stap te zetten, zo vonden ook de gasten aan tafel. En de kers op de taart? De avond werd afgesloten met goede voornemens om de nieuwe burencontacten te onderhouden… . Voortaan niet meer samen eten in de BOL, maar bij elkaar een tas thee drinken!

Share This