Wonen en woonbeleid: het is een complexe realiteit. Goed wonen hangt samen de kwaliteit van de gebouwen en inrichting, met betaalbaarheid, personen- en familierecht, erfgoed, economie, milieu, mobiliteit, voorzieningen in de buurt en veranderende woonbehoeften. ‘Dus mogen we het grotere geheel nooit uit het oog verliezen. Je moet alle aspecten zichtbaar maken in kennis, cijfers en via participatie van betrokken partijen. Daarmee kan een gemeentebestuur gefundeerd beslissingen nemen.’ Dat zegt An Dreesen, ingenieur-architect en woondeskundige bij Stebo.

 

Neem nu kamerwonen. Het klinkt als een erfenis uit het mijnverleden, en dat is het gedeeltelijk ook wel. Het is nochtans te kort door de bocht om die realiteit in de Limburgse mijngemeenten af te doen als onwenselijk en uit de tijd. ‘Want op zich er niets mis mee dat een alleenstaande volwassene op kamers wil wonen. Dat kan een prima woonvorm zijn, aangepast aan specifieke behoeften. We moeten wel door oude vooroordelen kunnen prikken en de situatie diepgaand leren kennen. Dan lukt het om er een gepaste visie en aanpak voor te bedenken’, zegt An.

 

Vragend verwonderen

‘Dan gaat het om vragen als: wat doet zich echt voor op het terrein? Wie is allemaal betrokken partij? Wie zijn die bewoners, en wat zijn hun behoeften? Wat zijn de problemen? En hoe zit het met de wetgeving en vergunningen? Welke regelgeving speelt hier allemaal op elkaar in? Op basis van die grondige vraagstelling waarin alle partijken betrokken zijn, kunnen we een reglement bedenken dat de kwaliteit van het kamerwonen garandeert. En dan nog: dan moeten we de effecten proberen te overzien en er onze aanpak op afstemmen.’

 

Iedereen betrekken

‘In Maasmechelen is het reglement rond kamerwonen intussen geschreven, maar we zijn nog niet zover dat we het rechtlijnig kunnen toepassen. Er zijn nog veel kamers die niet stedenbouwkundig vergund zijn, en we willen die eigenaars eerst de kans geven zich in orde te stellen. Daar komt advies en begeleiding bij kijken. Pas wanneer we daarvoor genoeg inspanningen hebben gedaan, kan er aan handhaving worden gedacht. De regelgeving en aanpak kwam tot stand in overleg met verschillende betrokken mensen en diensten. Zo weet iedereen wat het hoger doel is en wat zijn taak is om dat doel te bereiken. En daardoor kan iedereen juist en op elkaar afgestemd gaan handelen.’

 

De mensen serieus nemen betekent: hen informeren

Het is belangrijk dat de betrokkenen goed begrijpen wat er precies speelt. Dat geldt niet alleen voor professionals, maar ook voor burgers. Een ander voorbeeld illustreert dat: de opmaak van een gemeentelijk toewijzingsreglement voor senioren in de sociale huisvesting. An: ‘Voor zo’n reglement vragen de gemeentebesturen advies aan hun seniorenraad. Meestal gaat dat dan zo: de gemeente vraagt advies, het komt op de agenda en de raad weet maar amper hoe de vork in de steel zit. Dus gaan we de seniorenraad uitleggen hoe het precies ineen zit. Dan praten we samen over wat sociale huisvesting is, want de meeste mensen kennen dat niet grondig genoeg. Dan vertellen we  hoe de wachtlijsten werken en wat het betekent als we woningen voorbehouden voor senioren. Dan blijkt dat de mensen in de seniorenraad een veel bredere kijk krijgen, een gefundeerd advies kunnen geven en zich écht betrokken voelen.’

 

Uitdagingen te over

Beslissingen rond kamerwonen en sociale huisvesting: twee voorbeelden waarmee een lokaal bestuur geconfronteerd wordt bij het voeren van een stevig lokaal woonbeleid.  Wat is een volgend vraagstuk dat An wil oppakken, willen we nog weten. ‘Huisvesting van arbeidsmigranten’, zegt ze. Ook hier: kort door de bocht werkt niet. ‘Want dan blijft er teveel onder de radar. Bijvoorbeeld: die mensen komen in het plukseizoen naar hier, werken in Haspengouw en verblijven in Midden-Limburg in een huisje dat voor toerisme bedoeld is. Of wonen in een woning die hun werkgever huurt, soms met slechte woonkwaliteit en overlast voor de omwonenden tot gevolg. We willen de situatie eerst goed begrijpen. Over hoeveel arbeidsmigranten gaat het en wat is hun statuut? Wat zijn hun woonbehoeften en hun mogelijkheden? Hoe kijken de werkgevers naar die kwestie? Er is wel regelgeving, maar er speelt veel meer. En dat vraagt tijd om vragen te stellen, na te denken en met alle betrokken partijen naar oplossingen te zoeken.’

 

Door Griet Bouwen, Nieuwmakers, voor Stebo. Wilt u reageren of heeft u zelf een verhaal dat u wil delen? Contacteer dan onze nieuwsredactie via mail of telefoon 0474 88 26 37. Stebo geeft toestemming tot integrale overname van dit artikel, mits vermelding van Stebo en opname van een link naar deze pagina. 

Share This