Ergens in mei op een vrije namiddag begaf ik mij naar de Methodeschool De Lotus in Genk om een workshop te geven aan leerlingen uit de eerste graad.

Ouders van de leerlingen werden gevraagd om een namiddag te werken rond een thema die ze zelf mochten invullen.

Ik kreeg het idee om de Vuurwerkt-methode met deze tieners uit te proberen. Het was best spannend wat het zou geven daar ik totaal geen ervaring heb met het werken met jongeren.

De workshop zou ik samen met een andere ouder begeleiden. Deze ouder is  coach in haar dagelijks beroepsleven. Zij werkt vooral rond innerlijke kracht en ik vond het gewoon mooi om de twee te combineren. Tieners meer zelfvertrouwen geven door hun te laten ontdekken waar ze goed in zijn en wanneer ze in hun kracht staan, dat werd ons thema.

 Ik vond het  een hele stimulans toen ik te horen kreeg dat we de meeste inschrijvingen hadden voor onze workshop. 21 leerlingen waren nieuwsgierig en wilden wel eens hun talenten ontdekken. Slik! Daar gingen we dan.

 We hebben met de leerlingen eerst een namenrondje gedaan waarbij ze aan hun eigen voornaam een kwaliteit (met dezelfde beginletter als hun voornaam) moesten verbinden. Bij sommigen ging dat heel vlot en werd dat bevestigd door hun medeleerlingen. Anderen die het moeilijk vonden,  werden spontaan geholpen. Het was heel mooi om te zien hoe goed ze elkaar kennen en hoe goed dat ze de kwaliteiten van één ieder kunnen benoemen.

 Vervolgens hebben we het gehad over positieve gedachten bij jezelf “planten” , jezelf waarderen en goed zorg dragen voor jezelf. Om tenslotte te komen tot het ontdekken van je sterktes of talenten.

Hier hebben we de eerste fase van de Vuurwerkt-methode toegepast. Per twee gingen de leerlingen op ontdekking. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was door de verhalen… dat ging van ‘van een rots duiken in een meer’ tot ‘gitaar spelen op de begrafenis van de oma in de kerk’.  De spontaneïteit, de openheid, het respect die ze voor één ieders verhaal opbrachten, het helpen zoeken naar de juiste woorden van de talenten, amai! En … ze deden het allemaal heel ernstig.

De lesuren vlogen om. Het was zo voorbij. Jammer…

Opdat de leerlingen dit allemaal niet zouden vergeten, gaven we hen een potje met zonnebloemzaadjes mee. Ze mochten een talent, die ze extra willen verzorgen en extra aandacht willen geven, op het potje schrijven. Telkens als ze de zonnebloem water geven, denken ze ook aan hun eigen talent die nog wat zorg nodig heeft.

Op de foto bovenaan de blog zie je hoe een zonnebloem ondertussen gegroeid is. Ik hoop dat de talenten van deze leerlingen net zo mooi mogen groeien en bloeien.

Wil je het verhaal lezen van een leerling en foto’s bekijken? Klik dan op onderstaande link en je komt uit op de blog van de methodeschool.

http://lotusvrienden.blogspot.com/

Share This